Evangelischen en Rooms Katholieken

Regelmatig lees ik in blogs en commentaren op posts de belangstelling voor de Rooms Katholieke liturgie of beleving door met name mensen met een evangelische achtergrond. Daar zijn allerlei redenen voor die ik hier even laat voor wat ze zijn. Mijn belangstelling voor de Rooms Katholieke Kerk is er één vanuit noodzaak. Zo goed als iedereen die ik spreek, is Katholiek. Ik probeer dan ook te begrijpen wat het betekent om Katholiek te zijn in een land dat doordrenkt is met een religieuze cultuur. Spanje is een land met een religieus dualisme. Heel weinig mensen leven kerkelijk mee, maar viert wel de feesten die een sterk religieus karakter hebben, men bezoekt de processsies tijdens Semana Santa (de week voor Pasen) en viert de heiligendagen. Het geloof lijkt als een dualisme tegen over de culturele beleving te staan. Tot nu toe heb ik nog geen meelevende Katholiek gesproken (alleen mensen die er werken).

Voor mij is het van belang te achterhalen op welke wijze de beleving van een evangelicaal, die interesse heeft voor de Rooms Katholieke liturgie of mystiek, afwijkt van of overeenkomsten vertoont met een Rooms Katholiek die vanaf jongs af aan de mis bezoekt. Mocht er iemand wat over kwijt willen, is sta open voor reacties.

Evangelischen in crisis

Verschillende bloggers volgen Andries bijna op de voet. Hij heeft heel wat losgemaakt in Nederland. Door dergelijke gebeurtenissen blijkt maar weer eens dat evangelisch Nederland niet een eenheid vormt. Zelfs binnen de EO staan meningen haaks op elkaar. De theologie van de oecumene van het hart blijkt scheuren te vertonen als de dogmatische stellingen "weer" worden betrokken. Tendensen als deze zullen in de toekomst alleen maar toenemen. In Nederland is aan de ene zijde een orthodoxe dogmatische flank die zowel een deel van de evangelicalen als orthodoxe reformatorischen bevat (een goed voorbeeld is www.habakuk.nu). Daarnaast is er een toenemende groep binnen de evangelicale wereld die niet meer de geijkte dogmatische overtuigingen aanhangen en daar ook voor uit komen.

Het is de vraag of die erg is. Tom Zoutewelle gaat twijfelen aan zijn geloof als de aarde niet in zes dagen/24 uur gemaakt zou zijn. Andries Knevel was daar 20 jaar geleden ook bang voor. Die "andere meningen" schudden de grondvesten van het geloof, lijkt het. Want, als Genesis niet letterlijk genomen zou worden, hoe staat het dan met de opstanding van Jezus? Wie een beetje het logische redeneren heeft bestudeerd, weet dat de redenatie van het "hellend vlak" een drogreden is. Toch zijn mensen daar in deze tijd nog steeds erg bang voor. Helaas. Volgens mij moet Genesis op een andere wijze benaderd worden dan de Evangeliën, van een "hellend vlak" is in het geheel geen sprake. Maar dat even terzijde. Helaas leidt een dergelijke discussie tot uittingen die via websites en maganzines naar buiten worden gebracht, maar waarbij de discussie niet werkelijk wordt gevoerd. En daar houdt het dan ook direct op (wat overigens op blogs in Nederland vaak ook het geval is). Andries Knevel wilde de discussie aanzwengelen, maar dat dat is niet gelukt. Heeft zijn spijt betuigen ook niet daarmee te maken?

Zal er een moment komen dat christenen die overtuigde volgelingen van Jezus zijn, op een open en niet vijandelijke wijze, theologisch van gedachten kunnen wisselen? Vele christenen zijn afgestompt op het soms bekrompen denken binnen de evangelicale wereld. Ze noemen zich post-evangelicaal en ontsnappen aan de onderhuidse dwang om te geloven volgens een vast patroon. Sommigen daarvan vertellen over de vijandelijkheden die ze ervoeren binnen evangelicale kerken toen ze een andere mening naar voren brachten. Ik hoop en bid dat we leren van dergelijke gebeurtenissen en het gesprek aangaan met elkaar.

En toen zei ik dat ik werkte in een evangelische gemeente

Ze keek me met een lachje aan. Cura? Dat zijn de betaalde geestelijken in de RK kerk. "Ja", zei ik. "Je werkt in een kerk" vroeg ze met veel verbazing. Het leek of ze me niet geloofde. Ik wilde het gesprek nog een andere kant op keren, omdat ik al vaker de negatieve associaties met RK kerk had moeten aanhoren. Ik voelde weer zoiets opkomen. Maar ze bleek vasthoudender dan ik dacht. Ik vroeg of ze gedoopt was. "Ja, dat wel", zei ze, "maar ik praktiseer het niet". De voor de hand liggende vraag is dan natuurlijk: "Waarom niet?" "Omdat de mensen in de kerk net zo kletsen als ieder ander", bekende ze. Ik begon over het verleden, maar zij had het natuurlijk over nu, het heden. Zij kende mensen die aan niets beantwoorden aan wat iemand uit de kerk zou moeten doen. Dus dat wist ze dus wel. Ze had een bepaald verwachtingspatroon. Voor haar is het evangelie geen verhaal, maar een voorbeeld. Dan hoop ik dat ze christenen tegenkomt die niet ruiken naar een zweetlucht, maar een "welriekende reuk" zijn.

De derde weg (2)

In de bespreking van de Emerging Church worden de spreekbuizen vaak aangeduid als liberaal. Luister en kijk bijvoorbeeld naar deze video op YouTube. De reacties op de Emerging Church komen in de VS met name van conservatieve evangelicalen. Deze reactie komt niet uit de lucht vallen.

Over het algemeen kunnen we aannemen dat er twee stromingen zijn in de VS: liberaal en conservartief/evangelicaal. Eerst een definitie van beide:

Liberale theologie is:

Liberal Christianity, broadly speaking, is a method of biblical hermeneutics, an individualistic method of understanding God through the use of scripture by applying the same modern hermeneutics used to understand any ancient writings. Liberal Christianity does not claim to be a belief structure, and as such is not dependent upon any Church dogma or creedal statements. Unlike conservative Christianity, it has no unified set of propositional beliefs. The word liberal in liberal Christianity denotes a characteristic willingness to interpret scripture without any preconceived notion of inerrancy of scripture or the correctness of Church dogma. A liberal Christian, however, may hold certain beliefs in common with traditional, orthodox, or even conservative Christianity.

Conservatieve/evangelicale theologie:

Most adherents consider its key characteristics to be: a belief in the need for personal conversion (or being "born again"); some expression of the gospel in effort; a high regard for Biblical authority; and an emphasis on the death and resurrection of Jesus. David Bebbington has termed these four distinctive aspects conversionism, activism, biblicism, and crucicentrism, saying, "Together they form a quadrilateral of priorities that is the basis of Evangelicalism."

Het afgelopen decenium zijn de gemoederen hoog opgelopen tussen hen die een radicale vorm van het evangelicalisme aanhangen en het liberalisme. In de VS zijn beide een gescheiden. Die scheiding heeft haar oorsprong in de polemieken van de vorige eeuw. Vanaf 1910 verschenen de "Fundamentals", een reactie op het liberalisme dat onder invloed van de Verlichting ontstond. Deze geschriften hebben een grote invloed gehad op het denken binnen de evangelicale wereld. De nadruk op de schrift als enige bron voor de theologie, stond bovenaan.

In de volgende post aandacht voor de nadruk op de Bijbel als bron voor leerstellingen.

mp3s Total Church

Interessante kost:

The Audio for The Total Church North America Conference 2008 is now available. Tim Chester and Steve Timmis recently published a book - "Total Church" with Re:Lit. This conference is the result of the ideas presented in the book.

Main Sessions

• A Community-centered Gospel – Steve Timmis (Q&A)
• A Gospel-centered Community – Steve Timmis (Q&A)
• Rethinking Attractional Church – Tim Chester (Q&A)
• Remodeling Attractional Church – Steve Timmis (Q&A)
• Making Disciples for Missional Church – Tim Chester (Q&A)
• Making Disciples in Missional Church – Tim Chester

Breakout Sessions

• Being Neighbors: a Gospel Strategy (Steve Timmis)
• Forming a Gospel Community (Jeff Vanderstelt)
• One-Anothering: A Communal Gospel (David Fairchild)
• Story & Rhythm of Soma Community (Caesar Kalinowski)
• Reading Cultural Texts (Mike Gunn)
• Out of the Frying Pan… (David Fairchild & Mark Moore)
• Beyond Total Church – Sowing the Seeds of a Movement (Tim Chester)
• Communication in a Post-Christian World (Drew Goodmanson & Caesar Kalinowski)
• The Everyday Rhythms of a Gospel Display People (Jeff Vanderstelt)
• True Gospel Community in a Truly Big Metroplex (Mark Moore)
• Reaching the Domains of Society (Drew Goodmanson & Caesar Kalinowski)
• Panel Q/A Session
• Wrapping up Total Church (Tim Chester)
• Developing Missional Leaders (Jeff Vanderstelt)
• Urban Discipleship (Mike Gunn)

De derde weg (1)

Toen Ds. Arie van der Veer "de oecumene van hart" op tafel legde, opende hij een weg voor het gesprek tussen verschillende kerkelijke en theologische stromingen. De oecumene had haar basis volgens Van der Veer niet in het dogma in zijn algemeenheid, maar in het gemeenschappelijke geloven in Jezus Christus.

De verbindingslijnen tussen verschillende kerkelijke stromen lag volgens de voorzitter van de EO in het belijden van Jezus als Heer. Natuurlijk is deze uitspraak een dogma. Echter het is een dogma dat orthodox Nederland grotendeels aan elkaar verbindt, en daar was het Van der Veer allemaal om beginnen. Maar niet iedereen was blij met deze uitspraak. Sommigen beoordeelde het als een verlaten van de geijkte evangelische paden. Bepaalde dogmatische uitspraken, die voor een aantal orthodoxe evangelischen toch wel belangrijk waren, werden om een zijspoor gezet.

Wat kunnen we hieruit concluderen? Ik denk dat in zijn algemeenheid de Evangelical-movement theologische in beweging is. Nederland is daarbij geen uitzondering. De uitspraak van Van der Veer is daar een leidend exponent van. In de breedte van evangelisch Nederland heeft deze uitspraak herkenning, maar ook weerstand opgeroepen. De uitspraak die bindend moest werken, heeft ervoor gezorgd dat sommige delen van orthodoxe deel van evangelicaal Nederand zich van deze uitspraak afkeerde. Het zorgde voor een tweedeling.

De vraag die naar aanleiding hiervan bij mij opkomt is deze: Wat bindt evangelische Nederland aan elkaar en was zorgt voor verwijdering? De volgende keer meer.

Megachurches doen het toch goed

Lees hier.

De kerk die de wereld verandert

Eén van de kenmerken van de "emerging churches" is, volgens Bolger en Gibbs, "transforming secular space". Hoe vult een kerk dat praktisch in? Hoe doe je dat? Betekent het dat je Jan Peter Blankenende of André Rouvoet aanprijst in een reclamespot?



Zou jij na dit spotje op Obama stemmen? Gelukkig is Rouvoet ook "pro"-gezin". Maar ik denk niet dat we in Nederland die Ds. Arie van der Veer of ds. Bottenbley die zullen zien doen. Of wel?

In dit kader is het leuk om de email wisseling tussen Obama en Donald Miller (Blue like Jazz) te lezen.

De kerk heeft een enorme achterstand

De kerk in Spanje heeft een enorm imago-probleem. Het lijkt er soms op dat het nooit meer goed gaat komen. Dat bleek vanmorgen weer eens toen een "profesora" van de taalschool vroeg wat ik voor de kost deed. Het is voor mij nogal lastig om in mijn nog gebrekkige Spaans uit te leggen dat ik een niet katholieke "pastor" ben. Maar gelukkig begreep ze het en ze maakte duidelijk dat ze wel Katholiek was (omdat haar familie dat ook is), maar niet religieus.

De Rooms Katholieke kerk wordt door velen, zei ze, vereenzelvigd met het Franco regime dat eindigde in 1975 toen Franco overleed. Beiden onderdrukten het Spaanse volk. Volgens mijn "profesora" was er geen openheid vanuit de kerk voor andersdenkenden, wat onder andere zichtbaar was in de studieboekjes op de lagere school. En ook nu nog bepaalt de Roomse kerk op sommige vlakken het beleid, volgens haar. Een Spanjaard die een getuigenis gaf van zijn geloof een aantal jaar geleden, hoorde ik dan ook erg afgeven op de Rooms Katholieke kerk. Kun je hem dat kwalijk nemen? Kunnen buitenstaanders begrijpen waarom die afkeer zo groot is?

Hoe kan je iemand als deze "profesora" duidelijk maken wat het verschil is tussen een instituut ("christendom") en een geloof gebasseerd op een relatie? Dat gaat erg lastig worden. Je merkt bij zo'n persoon een grote nieuwsgierigheid voor dat wat in de wereld gebeurd, maar de kerk heeft daar bewust geen plaats in. Het woord kerk triggert afkeer. Ik probeerde haar nog iets te vertellen over Bonhoeffer die is opgehangen in de 2WO en als theoloog in opstand kwam tegen het nazisme. Maar helaas, ze kende Bonhoeffer niet... Op dat moment was de grijze massa tussen mijn oren oververhit. Later, als mijn Spaans beter is, misschien komt er dan een moment om te beginnen over het volgens van Jezus..... die in opstand kwam tegen het instituut!

Professioneel

Ik heb een hekel aan het woord professioneel. Een tijdje terug werd ik gevraagd of ik professioneel handelde in mijn werk als assistent voorganger. Ik antwoordde toen dat ik liever een amateur ben. Het blijkt dat een amateur tegenover een professional staat volgens Wikipedia:

Een amateur (uit het Frans liefhebber) is iemand die een bepaalde vaardigheid op niet-professionele basis uitoefent.

De Engelse Wikipedia versie van "amateur" komt met hetzelfde, maar zegt dat de professional er ook nog zijn geld mee verdient. Dat laatste deed ik, maar toch blijft er een weerstand. Met name als het gaat om het professional zijn in het gemeentewerk. Dan ben ik liever een liefhebber.

Het werken binnen de gemeente is in de eerste plaats geen professie, maar een roeping. Stel dat Paulus in onze tijd geleefd had. Was hij dan een professional? Ik hoor steeds dat hij zichzelf als een geroepene van God beschouwd. Hij hield van God en mensen en dat dreef hem in zijn werk. Ik wil ook een liefhebber zijn van God en mensen. Een amateur dus.....

Veel opwekkingsliederen kloppen niet

Dit is de tijd van Elia, Mozes, Ezechiël, David? (opw570)
Als je de tekst goed op je laat inwerken, moet je tot de erkenning komen dat de tekst zo cryptisch is dat je niet weet hoe deze tijd er uit ziet.

Heer u bent welkom (opw573)
Dit lied is gebasseerd op een onjuiste theologie. De gemeente is geen gastheer van Jezus, Jezus nodigt uit.

Gelukkig dat een bekende opwekkings-liedjes-schrijver als Matt Redman erkend dat veel "worship" niet klopt. Ben benieuwd of jij er ook zo over denkt.



Gelukkig dat er ook hele goede teksten bij zitten! Laat ik dat vooral niet vergeten.

South moving north

Ik heb vandaag gehoord dat er een klimaatsverandering bezig is. Het heeft niets te maken met het broeikaseffect, maar alles met bevolkingsmigraties. Na de 16de eeuw vertrokken westerlingen naar het zuiden vanwege geld, geluk, avontuur, maar ook om het evangelie uit te dragen. We leven al weer een aantal eeuwen verder en tij is gekeerd. Het zuiden komt naar het noorden. Dat hoorde ik op een studiedag die werd georganiseerd door de Nederlandse Zendingsraad en de Evangelische Alliantie.

De opkomst van het christelijke zuiden wordt ijzersterk beschreven door Philip Jenkins (ook al lopen de kerken in West-Europa leeg, ze floreren in Afrika, Zuid-Amerika en Zuidoost Azië).
Vandaag was er aandacht voor die zuidelijke christenen die naar Europa komen en hier vrij het evangelie verkondigen. Ze spreken van "the dark continent of Europa". De echo van "donker Afrika" galmt na. Echter, vaak resulteert de evangelisatie van etnische groepen in kerken met alleen allochtone mensen. In Amsterdam zijn er alleen al 170 migranten kerken. Opvallend was de reden van één van de Afrikaanse sprekers: deze mensen voelen zich niet welkom in de bestaande Nederlandse kerken. Ze voelen dat de deuren gesloten zijn. Andrew Walls, één van de andere sprekers, antwoordde later: de kerk van het Nieuwe Testament was multi-ethisch. Willen we een Nieuw-Testamentische kerk zijn, dan is er ruimte voor mensen van allerlei achtergrond. Lees maar eens in Handelingen. Lees maar eens over de leiding van de gemeente in Antiochië. Helaas zie je dat nog niet in onze tijd! Daarom ging er ook een oproep uit om werkelijk mensen van over de grens in "onze" kerken een warm welkom te geven. De frist de boel in sommige gevallen erg op. En dat is wel eens nodig!

Metanoia (2)

Eén van de eerste keren dat het woord bekering in de evangeliën wordt gebruikt, koppelt Johannes dit begrip aan het Koninkrijk van God (Mk1:15). Het Koninkrijk van God is nabij, bekeert u en gelooft het evangelie. Het werkvoor dat hier voor bekeren wordt gebruikt, duidt op het omkeren van een mens. In "The Dictionary of New Testament Theology" wordt daarover gezegd:

In fact the predominantly intellectual understanding of metanoia as change of mind plays very little part in the NT. Rather the decision by the whole man to turn is stressed. It is clear that we are concerned neither with a purely outward turning nor with a merely intellectual change of ideas (DNTT, deel 1, pag. 358).

Bekering is dus een handeling die de hele mens aangaat. Het is niet een verstandelijke keuze die je maakt, het heeft gevolgen voor het hele leven. Johannes zegt dat ook in Matt3:8: "breng vrucht voort die aan de bekering beantwoord." Om de toorn van God te ontgaan, moeten mensen zich bekeren en hun leven moet overeenkomstig Gods wil zijn. Het lijkt erop dat deze tekst zegt dat de bekering aan de ene kant een vrije handeling van elk mens, aan de andere kant is het een plicht. Jezus neemt dit in Matt4:17 over van Johannes. Jezus legt ook te verbinding tussen het Koninkrijk en de bekering.

Vanuit de evangeliën kunnen we afleiden dat bekering niet meer slaat op het navolgen van wetten en regels, maar het volgen van een persoon: Jezus. Daarnaast wordt in Mk1:15, de eerste tekst die ik noemde, bekering en geloof naast elkaar geplaatst. De roep om bekering wordt een roep om geloof en discipelschap.

Wat voor gevolgen heeft dit voor de oproep tot bekering:

1. Bekering is geen eenmalige gebeurtenis. Het is een begin van het volgen van Jezus.
   
2. De oproep tot bekering is een oproep tot discipelschap. Jezus roept in het Grote Zendingsgebod niet op om mensen te bekeren, Hij roept op om discipelen te maken.
   
3. Een oproep tot bekering moet vergezeld gaat met een oproep tot geloof en discipelschap. Een werkelijke bekering wordt niet bevestigd door discipelschap, discipelschap is de zichtbare bekering.
4. Over de oproep in diensten moet ernstig nagedacht worden.
   

Bekering is een begin en is geen moment. Het is een start in discipelschap.

Worship alleen

Is aanbidding iets tussen ons en God. Dat hoorde ik vandaag. Volgens mij is aanbidding iets tussen God en de gemeente. We aanbidding in gemeenschap als individu. Veel mensen denken nog steeds erg individualistisch. Daarmee doe we de gemeente als gemeenschap tekort. Maar bovenal erkennen we niet het individu een mens in gemeenschap is.

Samen op zoek naar Traditie

Binnen "emerging churches" is met op zoek naar theologische uitgangspunten voor het geloof. Ook al is het nog maar beperkt, de eerste tekenen zijn zichtbaar. Stanley Grenz en John Franke zijn toonaangevend met boeken als "Renewing the Center" en "Beyond Foundationalism". In het eerst genoemde boek gaat Grenz op zoek naar de kern van het evangelisch theologische denken, dat voor hem in de laatste 20-30 jaar op een dood spoor terecht is gekomen. Hij pelt de theologie af om het daarna weer op te bouwen. Hij lijkt bezig te zijn met een theologische deconstructie. Hij vraagt zich dan af wat je na deconstructie overhoudt. Wat is de kern van je theologisch denken? Volgens mij moet die kern alles te maken hebben met theologische rode draden die door de geschiedenis geweven zijn.

Hij komt met drie kaderpalen:

• Een theologie moet het evangelie als kern hebben.
• Leerstellige orientatie (doctrinal in orientation).
• Katholiek (algemeen) in visie. De theologie moet een universele strekking hebben.

Hij spreekt van een "generous orthodoxy". Hij is op zoekt naar theologische ruimte en een vrije adem. Kunnen we met de theologische geschiedenis in het achterhoofd komen tot een theologie die de vernieuwend is, maar die de verbinding met het verleden niet verbreekt?

Traditie met een grote T of kleine t

Binnen de Rooms Katholieke kerk is de apostolische successie een rode draad met de kerk van het begin. Protestantse en evangelische kerken kennen iets dergelijks niet. Zij erkennen ook geen bisschoppelijke autoriteit die de kerk haar bestaansrecht geeft. Wat bindt evangelische gemeente met de kerk van alle tijden en alle plaatsen? Voor vele kerken is dat de kern van het evangelie zoals die verwoordt is in geloofsbelijdenissen. Deze geloofsbelijdenissen verwoorden de Traditie met de grote T. Zonder deze Traditie staan kerken buiten de heilsgeschiedenis. Het betekent wel dat kerken zich moeten scharen achter deze geloofsbelijdenissen. Maar hoe ga je dan om met veranderingen in een geloofsbelijdenis? Of staat deze voor altijd vast? Ik denk het niet. De kerk moet altijd zich in gebed altijd uitstrekken naar de leiding van de Heilige Geest. Dat is ook wat de kerkvaders deden toen ze deze belijdenissen opstelden. Blijft wel staan wat in deze tijd de Traditie met de grote T is. Scharen we ons achter de geloofsbelijdenis van Nicea, een geloofsdocument dat in veel kerken nog wordt gelezen? Of zijn er nog andere geloofspunten die ons zouden moeten binden en die nu onderbelicht zijn. Ik denk dat geloofsbelijdenissen een basis moeten zijn om ons geloof van alle tijden te belijden. Wel moet de kerk de vrijheid nemen om ingebed en onder leiding van de Heilige Geest te zoeken naar verbindende geloofsantwoorden in deze tijd.

Apostolische succesie

De paus heeft het de afgelopen weken weer eens duidelijk gemaakt dat de ware kerk toch de kerk is die teruggaat op Petrus. Tijdens Vaticanum II was er een opening naar heil binnen andere kerk verbanden, maar dat lijkt nu weer van de baan. Binnen de Rooms Katholieke kerk is de apostolische successie van enorm belang. Het bepaalt de voortgang van de kerk in de geschiedenis. Het wordt gezien als een ankerpunt. Dat is geheel anders binnen evangelicale verbanden.

Emerging churches zetten zich met name af in de VS af tegen het bestaande evangelicalisme. De banden worden doorgesneden en er wordt "opnieuw" begonnen. De lijn met de geschiedenis is er bijna niet en velen weten niets van hun voorgeslacht. Het gaat dan volgens mij om de traditie met de kleine t. De geschiedenis en geloofsovertuigingen door de eeuwen heen. Binnen de Roomse kerk wordt deze traditie bewaakt door uiteindelijk de Paus. Is deze traditie in de evangelicale wereld wel van belang? Binnen emerging churches zie je dat soms op willekeurige wijze, geput wordt uit deze traditie. Maar daarbij is de traditie niet een verbindingslijn met het verleden, maar een informatiebron. Hechten wij belang aan traditie, willen we daar echt waarde aan hechten? Volgens mij moeten we dat wel doen. We moeten ons verleden onderzoeken en daaruit ons heden mee voeden en vormen. Traditie is belangrijk en mag niet overboord gegooid worden. Moet we dan klakkeloos de traditie omarmen? Nee, er zijn wel kaders. Over die kaders gaat het de volgende keer.

Groeiende verschillen in gemeenten

Dat zegt Ds. P.J. Teeuw in een nieuw verschenen boekje over de kerk in zijn algemeenheid. Teeuw komt uit de Gereformeerde Bond in de PKN kerken. De oorzaak van de verschillen is dat de kerk niet meer in een isolement bevindt en dat "invloeden van buitenaf niet meer zijn tegen te houden". Oude tradities staan ter discussie. Dat laatste is belangrijk. Want over welke tradities hebben we het dan? Sommigen denken aan de Rooms Katholieke kerk waarin de traditie een plaats heeft naar de openbaring in de Bijbel. Anderen zien het in de belijdenissen. Weer anderen zien het in de liturgie van de eredienst. Niet veel mensen zullen dit weten, maar traditie komt ook in bijbel voor. Er zijn verschillende plaatsen waar we het woord paradosis of de afgeleide werkwoordsvorm paradidomi tegenkomen. Het meest in het oog springend voorbeeld is 1Kor11. Paulus zegt daar in vers 11 over het avondmaal: "want zelf heb ik bij overlevering van de Here ontvangen". Paulus spreekt hiervan traditie, net zoals hij dat doet in vers 2 van dit zelfde hoofdstuk. Verschillende Engelse vertalingen vertalen de "overleveringen" van vers 2 met "traditions". De vraag die dan ook naar voren treedt is deze: wanneer spreken van van traditie als anker van onze identiteit en wanneer is het een ballast die onze identiteit verstard? Over welke traditie heeft Paulus het hier? De volgende keer meer.

Zijn we creatief genoeg in ons denken?

Op deze "emerging" blogs discussiëren mensen dat het een lieve lust is. Ik merk steeds vaker dat we het erg moeilijk vinden om ons als geloofsgemeenschap te positioneren ten opzichten van de rest van deze wereld. Sommigen willen de kloof kleiner maken, anderen definiëren de kloof, weer anderen spreken van een counter culture houding. We vergeten wel eens dat de wijze van kerk zijn sterk gekoppeld is aan de huidige cultuur. Er zijn weer heel wat mensen die gemeenschap op de voorgrond brengen. Ook het kabinet is daar mee bezig: samenwerken en samenleven moeten we met elkaar. Is het mogelijk om tot de essentie van de kerk door te dringen? Volgens mij is de kerk altijd mede door de cultuur gevormd. Is dat niet het geval is, krijg je Amish achtige verschijnselen die lachend worden bekeken door buitenstaanders. We mogen als kerk daarom niet stil blijven staan en zijn aan verplicht in beweging te blijven. In de komende posts iets meer over verandering en verstarring.

Amateur Theoloog

Ik wil je dit citaat niet onthouden. Het is van Henk Tennekes, ooit directeur van het KNMI en, het schijnt, bekend van het boek "Broeikasramp & Weerbericht":

Het was onvermijdelijk. Ik ben een dwarse amateur-theoloog geworden. Ja, we moeten grenzen accepteren, zowel in de wetenschap als in het geloof. Ik vind de mens een mislukkeling. Gezien ons gedrag zijn we de benaming "Kroon der Schepping" niet waard. Hoe gaan we om met de Schepping, met de kloof tussen arm en rijk? Waarom gaan onze baggeraars wel naar Dubai om daar idiote eilanden voor de superrijken neer te plempen, en niet naar Bangladesh om daar de arme mensen daar te helpen? Waarom hebben vooral christenen het zo laten afweten in het milieudebat?